Kendime

hayallerim bir sonbahar türküsünden ibaret.
benden dökülenleri anlatır hançerden dizeleri.
saplarken kanlı elleriyle güvenilir peri.
değil midir artık aşkın adı nefret?
ah! verdiğim sözleri unutan aklım.
bilmez misin celladın elleri soğuktur.
bilmez misin şeytan en günahkarı da kutsar.
neye yarar ki; atılan onca geriye doğru adım?
vazgeç kalbim, vazgeç ruhum, vazgeç..
silik ufuk çizgilerinde değil artık güneş.
parıltılar bile geceyi terk edip çıplak kılmış.
düzeltebilir mi her şeyi elde olmayan bir sevinç?


söyle; aynalar bile düşmanken siluetime,
gözlerinde kendimi aramak; darbe değil midir kalbime?

günlerden bugün milat

günlerden bugün milat.
her kapı açılsa da farklı sevinçlere;
bugün kilitli kapıyı zorlama günü.
arkasında ne bekler benliğimi?
mazim geleceğim olur mu yeniden?
bir tutam "sen" daha koyabilir miyim;
sahipsiz rüyalarıma?
bitirdiğin yerde benden arta kalanları;
başlayabilir miyim "sana" yeniden?
süpürülsün artık hasretim,
alıp götürsün başka diyarlara;
mutluluk habercisi rüzgarlar.
eksikliğin var üzerimde;
ihtiyacım var gözlerinin içindeki hazinene.
poseidon'un denizi sanki gözlerin.
dibsiz, bucaksız...
çırpınmıyorum artık bakarken sana.
merhametine teslimim varlığının.
hissetmelisin tenimi yeniden.
ölü bedenlerinden soğuktur ellerim.
dolduramam içini bazı hüzünlü kavramların.
mesela aşk...
adının geçmediği hangi cümle anlatır ki o'nu.
dönerken dünya bile bizi kavuşturmak için;
vardır elbet birer hikayesi tüm yıldızların.
başlasın o zaman bizim hikayemiz de yeniden...
bir gün önce erken,
bir gün sonra geç...
işte bu sebeptendir ki;
günlerden tam bugün milat.